Zdjęcia lotnicze Krakowa

Kraków istnieje niemal od zawsze. To prozaiczne stwierdzenie w odniesieniu do Krakowa jest bardzo adekwatne, albowiem żaden historyk nie potrafi określić nawet przybliżanej daty jego powstania. Być może zróżnicowane ukształtowanie terenu, przejawiające się mnogością wzniesień oraz jaskiń, Wisła wraz z pozostałym systemem wodnym, leśne gęstwiny, niemal wymuszały swą sprzyjającą charakterystyką zasiedlanie tych terenów przez niegdysiejszych wędrowców, poszukujących stałego miejsca zamieszkania. Początkowo Kraków, był siedzibą Wiślan, którzy zostali podporządkowani państwu Wielkomorawskiemu, następnie na arenie dziejowej pojawili się pierwsi Piastowie i włączyli Kraków do swojego nowego organizmu państwowego, nadając mu dość szybko pierwszoplanową rolę. Formalnie Kraków otrzymał przywilej lokacyjny na prawie magdeburskim dopiero w 1257 roku, pozwalający mu funkcjonować w określonych ramach prawnych, jednak nie było to realne założenie miasta, jak nieraz błędnie jest podawane, lecz jego ukonstytuowanie się, co w tamtym okresie niosło ze sobą wiele korzyści. Kraków z niebaKraków był i jest jednym z najważniejszych ośrodków miejskich w tej części Europy. Świadczy o tym wiele czynników, jednak najbardziej dostrzegalnym z nich, jest jego zróżnicowana architektura, której symbolem są Zamek Królewski na Wawelu, Bazylika Mariacka, Sukiennice, Brama Floriańska wraz z pozostałą częścią murów obronnych, XV-wieczne Collegium Maius wraz z wzniesionym w latach 80. XIX wieku neogotyckim Collegium Novum, kopce Krakusa, Wandy, Kościuszki oraz Piłsudskiego unikatowy socrealistyczny nowohucki „Pałac Dożów”, plac Centralny w Nowej Hucie, krakowskie synagogi Remu, Tempel, Wysoka, Kupa, Izaaka, Poppera oraz Stara, które w niebywałych okolicznościach przetrwały II wojnę światową, znajdujący się na Wzgórzu Lasoty Fort 31 „Św. Benedykt” wraz z całym zachowanym pierścieniem Twierdzy Kraków oraz wiele innych unikatowych budowli, które stworzyły krajobraz tego niepowtarzalnego miasta.

Na przestrzeni wieków, rządzący miastem, naturalnie zaakceptowali swoisty fenomen Krakowa, nadając mu znaczącą rolę w obrębie swojego władztwa. Polacy królowie namaścili Kraków stolicą Królestwa a następnie wielonarodowościowej Rzeczypospolitej, Austriaccy zaborcy wytypowali go na jedną z najważniejszych twierdz Cesarstwa, nawet niemieccy naziści obwołali Kraków stolicą Generalnego Gubernatorstwa, znacząco go rozbudowując, natomiast komuniści, zaraz po wojnie wybudowali nieopodal Nową Hutę, która przyczyniła się do gospodarczego rozwoju miasta. Łatwo dostrzec, iż niemal każdy z nich dołożył swoją „cegiełkę” do rozbudowy Krakowa, odciskając swoje piętno na przestrzeni architektonicznej miasta.

W Krakowie idąc „do miasta”, zwyczajowo kierujemy się w stronę Rynku Głównego. To mocno zakorzenione w świadomości krakowian stwierdzenie ma swoją podstawę historyczną, gdyż w sąsiedztwie Krakowa funkcjonowało wiele ośrodków miejskich, takich jak Kazimierz (1335-1800), Kleparz (1366-1794), Podgórze (1784-1915) oraz Nowa Huta będąca formalnie dzielnicą, jednak w istocie niezależnym bytem społeczno-kulturalnym, który dopiero w ostatnich latach mocno integruje się z Krakowem. Każda z tych dzielnic ma swoją wyjątkową historię, unikatową architekturę oraz bezgranicznie zakochanych i przywiązanych do niej mieszkańców. Krakowska różnorodność tworzy niespotykany tygiel społeczny oraz architektoniczny, którego fenomen dostrzegają miliony turystów odwiedzających corocznie miasto.

Michał Zajda


Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x
Przewiń do góry